Zagroda Powroty jest… taką… trochę bajkową… krainą. Za sprawą cudownej przyrody,
pośród której jest położona, tych mgieł nad stawem o poranku, tych żurawi buszujących zuchwale
po polach, saren spoglądających zalotnie
i zrywających się nagle,
dla nas bez powodu - do ucieczki.
Kto tu był nigdy nie zapomni widoku zachodzącego, rozgrzanego do czerwoności słońca, delikatnych listków brzóz żartobliwie muskających twarze,
gdy szukamy cienia.
Dachu, na którym panoszy się mech.
I dziury w płocie.
Właśnie. Dopiero gdy odkryliśmy, że dziura w płocie nam już nie przeszkadza, staliśmy się szczęśliwymi ludźmi.
Bez tych szczęśliwych ludzi w Zagrodzie byłoby ładnie, ale smutno.
Gospodarz odnajduje swoje szczęście
w przedwiecznej architekturze i w zaprzęgach. Uwielbia pracę w polu, starodawnymi maszynami, w towarzystwie koni. Prawdziwy z niego gawędziarz, więc warto zaprosić go do ogniska. Gospodyni zafascynowana jest tradycją, ludowymi zwyczajami. Jest w nich magia, o jakiej marzą dobre wróżki. Ulubione zajęcie w kuchni – robienie twarogu!
Są tu jeszcze trzy małe gospodynie. Najstarszą z nich spotkacie z nosem w książce albo grającą
na czarodziejskim flecie. Młodsza gosposia haftuje
i zna każdą skrytkę w okolicy, zaprasza odwiedzające nas dzieci do swojego królestwa
pod dziką jabłonią. Najmłodsza gosposia fika
i bryka, ratuje pająki i już sama potrafi wydoić kozę!
A nasze zwierzaki? Pewnej Wigilii powiedziały nam, że nie zamieniłyby Zagrody Powroty na żadne inne miejsce na ziemi. Mają tu dużą przestrzeń życiową
i są traktowane bardzo indywidualnie. Każde z nich ma nie tylko imię, ale też osobowość i swoją historię.

Zagroda Powroty jest mostem między dwoma regionami: Kociewiem i Kaszubami.
Leży na przedsionku Borów Tucholskich,
we wsi Lipy.

Serdecznie zapraszamy do Zagrody!